Leśnica to niewielkie miasteczko w województwie opolskim, malowniczo usytuowane na południowo-wschodnim zboczu Góry Świętej Anny. Na obrzeżach miejscowości, pośród otwartych pól, znajduje się dawny cmentarz żydowski, założony w 1837 roku. Teren pod jego utworzenie został przekazany społeczności żydowskiej przez barona von Richtofena. Nekropolia zajmuje zaledwie 0,06 hektara i otoczona jest metalowym ogrodzeniem.
Z perspektywy polnej drogi miejsce to nie rzuca się w oczy — przypomina raczej skupisko drzew pośród upraw niż historyczny cmentarz. Ostatni pochówek odbył się tu 3 stycznia 1920 roku. W przeszłości znajdowało się na nim od 44 do nawet 80 macew, w zależności od źródeł. Do dziś zachowały się 23 nagrobki: 11 z piaskowca, 11 z marmuru oraz jeden wykonany z granitu. Na ich powierzchni widnieją inskrypcje w językach niemieckim i hebrajskim.
To miejsce, choć niewielkie i nieco zapomniane, stanowi cenny ślad obecności dawnej społeczności żydowskiej w regionie. Skromna liczba zachowanych macew oraz ich stopniowa degradacja przypominają o upływie czasu i potrzebie ochrony takich zabytków. Cmentarz w Leśnicy jest nie tylko przestrzenią pamięci, ale też ważnym elementem lokalnego dziedzictwa kulturowego, który zasługuje na większą uwagę i troskę.
