Drewniana, prawosławna cerkiew w Milejczycach została wzniesiona w latach 1899–1900, choć pierwsza świątynia w tym miejscu istniała już w XVI wieku. Niestety, w 1859 roku wcześniejsza cerkiew została całkowicie zniszczona przez pożar. Obecna budowla jest nie tylko miejscem kultu religijnego, ale również cennym zabytkiem historii i sztuki sakralnej – wewnątrz przechowywana jest bowiem ikona św. Barbary z XVII wieku, uznawana za wyjątkowo cenną i otaczaną szczególnym kultem.
Od 1980 roku cerkiew figuruje w rejestrze zabytków, a w 2013 roku przeszła gruntowny remont, który przywrócił jej dawny blask. Jest to świątynia orientowana, konstrukcji zrębowej, szalowana drewnianymi deskami i osadzona na kamiennej podmurówce. Trójdzielną bryłę cerkwi wieńczą charakterystyczne blaszane dachy: ośmioboczna wieża z ostrosłupowym hełmem, zwieńczonym cebulastą kopułką, oraz nad nawą – mniejsza ośmioboczna wieżyczka z latarnią, również zakończona hełmem z cebulastą kopułką.
Wnętrze cerkwi kryje prawdziwe skarby sztuki sakralnej. Obok wspomnianej ikony św. Barbary znajdują się dwa ikonostasy: oryginalny z około 1900 roku oraz przeniesiony z cerkwi Świętego Ducha (obecnie Kościół św. Stanisława w Milejczycach) z 1865 roku. W obu możemy podziwiać przepiękne, zachowane w doskonałym stanie ikony.
Nie mniej wartościowe jest pozostałe wyposażenie świątyni, pochodzące z okresu jej budowy – figurki, naczynia liturgiczne oraz inne elementy wyposażenia, które stanowią nie tylko świadectwo duchowości lokalnej społeczności, ale również cenny przykład tradycyjnego rzemiosła sakralnego. Cerkiew w Milejczycach to miejsce, w którym historia, sztuka i religia splatają się w harmonijną całość, czyniąc ją wyjątkowym punktem na mapie kulturowej regionu.
