Jak sama nazwa miejscowości sugeruje, w Dubiczach Cerkiewnych nie mogło zabraknąć cerkwi. To zresztą Podlasie — region uznawany za najważniejsze w Polsce centrum tradycji prawosławnej, gdzie sakralna architektura i duchowość od wieków współtworzą lokalną tożsamość.
Cerkiew pod wezwaniem Cerkiew Opieki Matki Bożej w Dubiczach Cerkiewnych została wzniesiona w latach 1946–1954 na fundamentach swojej poprzedniczki z 1729 roku, która spłonęła w 1941 roku podczas działań wojennych. Historia prawosławnej świątyni w tej miejscowości sięga jednak znacznie dalej — już w 1593 roku istniała tu pierwsza cerkiew, co potwierdza przywilej wydany przez Zygmunt II August. Świadczy to o wielowiekowej ciągłości tradycji religijnej i o istotnej roli parafii w życiu lokalnej społeczności.
Obecna świątynia jest budowlą orientowaną, wzniesioną w konstrukcji zrębowej i oszalowaną deskami. To klasyczny przykład drewnianej architektury sakralnej regionu — trójdzielna bryła nakryta blaszanym dachem, zwieńczonym trzema wieżyczkami z cebulastymi hełmami, wyraźnie wpisuje się w kanon podlaskich cerkwi. Najwyżej wznosi się wieża z dzwonnicą usytuowana nad kruchtą, która dominuje w sylwecie budynku i podkreśla jego wertykalny charakter.
Wnętrze świątyni zachwyca harmonią i skupieniem. Znajduje się tu współczesny ikonostas z 1992 roku, wykonany z poszanowaniem tradycji ikonograficznej. Oryginalny ikonostas został przeniesiony do cerkwi w Jelonce, gdzie nadal pełni funkcję liturgiczną. Całość tworzy przestrzeń, w której architektura i sztuka sakralna pozostają w ścisłej relacji z duchowym dziedzictwem regionu.
