Śluza Janowice to w rzeczywistości zespół dwóch śluz oraz elektrowni wodnej, zlokalizowany na 233. kilometrze żeglownego odcinka Odry. Ten interesujący przykład hydrotechniki znajduje się pomiędzy stopniami wodnymi Bartoszowice i Ratowice, w miejscowości Jeszkowice na Dolnym Śląsku, w niewielkiej odległości od Wrocławia.
Pierwszą śluzę, o wymiarach 187,8 × 9,6 m, oddano do użytku w 1916 roku. Wkrótce potem rozpoczęto budowę elektrowni wodnej, która uruchomiona została w 1923 roku. Wyposażono ją w dwie turbiny Francisa produkcji Siemens–Schuckert o łącznej mocy 1,1 MW, co na tamte czasy stanowiło znaczące osiągnięcie technologiczne. Druga, większa śluza – o wymiarach 225 × 12 m – została oddana do eksploatacji w 1940 roku.
Obie śluzy usytuowane są równolegle, a nad nimi przebiega most, który spina cały kompleks. Pomiędzy nimi znajduje się budynek dyspozytorni, pełniący kluczową funkcję w zarządzaniu ruchem wodnym. Podczas powodzi tysiąclecia mniejsza śluza została poważnie uszkodzona, w wyniku czego wyłączono ją z użytkowania i skierowano do remontu.
Dziś obiekt ten nie tylko pełni funkcje użytkowe, ale stanowi również cenny element dziedzictwa technicznego regionu, świadczący o rozwoju inżynierii wodnej na przestrzeni XX wieku.
