Narew to malownicza miejscowość w województwie podlaskim, usytuowana na lewym brzegu rzeki Narew, w regionie o silnie zakorzenionym dziedzictwie kulturowym i wielowyznaniowej tradycji. Jej historia nierozerwalnie wiąże się z losami pogranicza, gdzie przez stulecia przenikały się wpływy polskie, ruskie i litewskie.
Najcenniejszym zabytkiem wsi jest drewniany kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i św. Stanisława, wzniesiony w latach 1738–1748. Świątynia stanowi przykład osiemnastowiecznej architektury sakralnej charakterystycznej dla Podlasia — o konstrukcji zrębowej, zwartej bryle i harmonijnych proporcjach. Jej dzieje odzwierciedlają burzliwą historię regionu: w czasie wojny polsko-bolszewickiej w 1920 roku oraz podczas II wojny światowej budowla została poważnie uszkodzona. Za każdym razem jednak była pieczołowicie odbudowywana, co świadczy o silnym przywiązaniu lokalnej społeczności do tego miejsca.
Ostatni gruntowny remont przeprowadzono w 2011 roku — wówczas świątynia otrzymała nowe, miedziane poszycie dachu, które nie tylko poprawiło jej stan techniczny, ale również podkreśliło walory estetyczne obiektu.
Wnętrze kościoła kryje cenne elementy wyposażenia. Na szczególną uwagę zasługuje XVI-wieczna nagrobna tablica z piaskowca — unikatowy przykład dawnej sztuki sepulkralnej w regionie. Zachowało się tu także kilka obrazów datowanych na XVI i XVII wiek, stanowiących świadectwo długiej i ciągłej tradycji religijnej tej parafii.
Dziś świątynia pozostaje nie tylko miejscem kultu, lecz również istotnym punktem na mapie dziedzictwa kulturowego Podlasia — materialnym świadectwem historii, która mimo zniszczeń potrafiła trwać i odnawiać się wraz ze swoją wspólnotą.
