Borów Polski to malownicza wieś położona w województwie lubuskim, w powiecie nowosolskim, w gminie Nowe Miasteczko. W miejscowości zachowały się ruiny gotyckiego zamku z XIV wieku, którego budowę przypisuje się Heinrichowi II von Rechenberg, wspomnianemu w dokumencie z 1391 roku.
W 1459 roku zamek został zniszczony przez mieszczan wrocławskich, jednak na polecenie Georga von Rechenberga w latach 1548–1550 przeprowadzono jego odbudowę i rozbudowę. W tym czasie do obiektu dobudowano skrzydło w stylu renesansowym. Nowy zamek był czterokondygnacyjny, a jego południowo-wschodni narożnik zdobiła cylindryczna wieża o tej samej wysokości, co pozostałe kondygnacje, co nadało budowli imponującą sylwetkę i wyraźnie renesansowy charakter.
W 1649 roku zamek odziedziczyli jezuici, którzy jednak nie użytkowali obiektu, co doprowadziło do jego powolnej degradacji. W drugiej połowie XIX wieku część zachowanych murów została przekształcona w spichlerz, funkcję tę pełniła aż do 1968 roku, kiedy zawalił się dach. Od tego momentu ruiny stopniowo popadają w coraz większe zniszczenie, jednak nadal przyciągają miłośników historii i turystów poszukujących śladów średniowiecznej architektury.
Dziś ruiny zamku w Borowie Polskim stanowią ciekawy przykład przeplatania gotyku i renesansu, a także historii lokalnej, w której losy budowli odzwierciedlają zmieniające się wpływy społeczno-polityczne regionu. Miejsce to, pomimo zaniedbania, zachęca do eksploracji i pozwala przenieść się w czasy średniowiecznej Polski.
