Kościół św. Jana Chrzciciela i św. Bartłomieja jest jedną z najbardziej charakterystycznych budowli widocznych z kazimierskiego rynku. Jego fundatorem był król Kazimierz Wielki, który około 1325 roku polecił wznieść w tym miejscu pierwszą świątynię. Choć początki kościoła sięgają XIV wieku, najstarsze zachowane wzmianki pisemne na jego temat pochodzą dopiero z 1440 roku.
Dzisiejszy, renesansowy wygląd świątynia zawdzięcza przebudowie przeprowadzonej w latach 1610–1613. Konieczność jej przeprowadzenia była skutkiem tragicznego pożaru z 1561 roku, który niemal całkowicie zniszczył wcześniejszą, średniowieczną budowlę. Odbudowa nadała kościołowi formę charakterystyczną dla renesansu lubelskiego – stylu, który do dziś stanowi jeden z najważniejszych elementów architektonicznego krajobrazu regionu.
Świątynia jest budowlą jednonawową, przykrytą sklepieniem kolebkowym. Od frontu wznosi się niewysoka, trzykondygnacyjna, czworoboczna wieża. Do bocznych ścian przylegają dwie kaplice, natomiast przy prezbiterium znajduje się zakrystia. Wnętrze uzupełnia niewielki babiniec, stanowiący dawniej przestrzeń przeznaczoną dla kobiet.
Kościół farny św. Jana Chrzciciela i św. Bartłomieja w Kazimierzu Dolnym jest dziś nie tylko ważnym miejscem kultu, lecz także jednym z najcenniejszych zabytków miasta. Stanowi istotny punkt na trasie Szlaku Renesansu Lubelskiego, przyciągając turystów oraz miłośników historii i architektury, którzy chcą poznać wyjątkowe dziedzictwo tego regionu.
