Stary Sącz to niewielkie, lecz historycznie znaczące miasto położone na wypłaszczeniu Kotliny Sądeckiej, w widłach Dunajca i Popradu. Znajduje się na południe od Nowego Sącza, w województwie małopolskim, na wysokości około 320 m n.p.m. Jego malownicze usytuowanie pomiędzy rzekami od wieków sprzyjało rozwojowi osadnictwa i handlu.
Początki miasta sięgają 1257 roku, kiedy książę krakowsko-sandomierski Bolesław Wstydliwy przekazał ziemię sądecką swojej żonie, węgierskiej księżniczce Kindze. To właśnie z jej osobą wiąże się dynamiczny rozwój ośrodka oraz jego silne związki z kulturą węgierską. Kinga ufundowała tu klasztor klarysek, który do dziś pozostaje jednym z najcenniejszych zabytków miasta.
Choć Stary Sącz był wielokrotnie niszczony przez pożary, zwłaszcza katastrofalny w 1795 roku, który strawił niemal całą zabudowę, zachował swój średniowieczny układ urbanistyczny. Ocalał wówczas jedynie XVII-wieczny kamienny dom mieszczański, zwany „Domem na Dołkach”. Nie przetrwał natomiast ratusz, a obecnie siedziba władz miejskich mieści się w budynku folwarcznym dawnego klasztoru franciszkanów.
Szczególną wartość ma starosądecki rynek — jeden z najlepiej zachowanych średniowiecznych układów przestrzennych w regionie, uznany za rezerwat urbanistyczny. W jego pobliżu wznosi się klasztor klarysek z gotyckim kościołem pw. św. Trójcy i św. Klary — miejsce o dużym znaczeniu historycznym i duchowym, związane z kultem św. Kingi.
Ciekawym akcentem podkreślającym polsko-węgierskie związki jest Brama Szeklerska, dar Siedmiogrodzkiego Stowarzyszenia Światowego Związku Węgrów. Usytuowana obok klasztoru ufundowanego przez Kingę, nawiązuje do tradycyjnych drewnianych bram spotykanych w rumuńskim Siedmiogrodzie, na terenach zamieszkiwanych przez węgierskich Szeklerów. Stanowi ona symbol historycznych więzi i wspólnego dziedzictwa kulturowego.
Dziś Stary Sącz to nie tylko ośrodek o bogatej przeszłości, ale również miejsce o wyjątkowym klimacie — spokojne, kameralne, a jednocześnie silnie zakorzenione w tradycji. To miasto, w którym historia splata się z krajobrazem i duchowością, tworząc spójną, autentyczną przestrzeń kulturową.
