Gródek to dziś duża, prężnie funkcjonująca wieś, która w przeszłości posiadała prawa miejskie. Dawny status miasta do dziś jest czytelny w układzie przestrzennym miejscowości, przypominającym typową zabudowę małego ośrodka miejskiego. Miejscowość położona jest na Podlasiu, nad rzeką Supraśl, w powiecie białostockim, na obszarze o wyraźnie zaznaczonej wielokulturowej i wielowyznaniowej tradycji.
Najważniejszym zabytkiem Gródka jest murowana, prawosławna cerkiew pod wezwaniem Narodzenia Przenajświętszej Bogurodzicy, wpisana w 2004 roku do rejestru zabytków. Do 1943 roku w tym samym miejscu stała drewniana cerkiew z 1858 roku, która uległa całkowitemu zniszczeniu w wyniku pożaru. Obecną świątynię wzniesiono w latach 1946–1970, a po zakończeniu budowy została ona niezwłocznie poświęcona. W latach 1992–2008 cerkiew przeszła gruntowny remont, w trakcie którego m.in. pozłocono jej charakterystyczne kopuły, nadając budowli reprezentacyjny wygląd.
Wnętrze świątyni wyróżnia się wyjątkowymi polichromiami z pierwszej połowy lat 50. XX wieku, autorstwa wybitnych artystów – Adama Stalony-Dobrzańskiego oraz Jerzego Nowosielskiego. Na szczególną uwagę zasługują również witraże przedstawiające świętych i sceny biblijne, wykonane przez Stalony-Dobrzańskiego, które nadają wnętrzu niepowtarzalny, sakralny charakter. W bezpośrednim sąsiedztwie cerkwi znajduje się także stary cmentarz, założony w XVII wieku, stanowiący cenne świadectwo wielowiekowej historii miejscowej społeczności.
Obecnie cerkiew w Gródku należy do dekanatu Gródek diecezji białostocko-gdańskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego i pozostaje nie tylko ważnym ośrodkiem życia religijnego, lecz także istotnym elementem dziedzictwa kulturowego regionu, przyciągającym miłośników historii, sztuki i architektury sakralnej.
