Park Szczytnicki we Wrocławiu, powstały w 1783 roku, to dziś jeden z najbardziej rozpoznawalnych i największych parków miasta. Początkowo teren ten był zwykłym lasem na obrzeżach Wrocławia, w pobliżu wsi Szczytniki. Już wtedy wrocławianie chętnie odwiedzali to miejsce na spacery i wypoczynek w otoczeniu przyrody. Pomysł przekształcenia lasu w park w stylu angielskim wysunął Fryderyk Ludwik Hohenlohe. Kiedy projekt został zrealizowany, Park Szczytnicki znalazł się w gronie pierwszych europejskich parków urządzonych w tym romantycznym, naturalistycznym stylu.
Niestety, w 1806 roku podczas oblężenia miasta przez wojska napoleońskie park został poważnie zniszczony. Dopiero w 1833 roku przeszedł gruntowną rewitalizację, odzyskując dawną świetność. W okolicach dzisiejszej Hali Stulecia powstał wtedy także tor wyścigów konnych, na którym organizowano zawody aż do 1907 roku, co przyciągało wielu mieszkańców i gości.
Kolejnym ważnym rozdziałem w historii parku były lata 1909–1912, kiedy to z inicjatywy hrabiego Fritza von Hochberga powstał słynny Ogród Japoński. Z jego egzotycznym charakterem i misternie zaprojektowaną przestrzenią, jest to dziś jeden z nielicznych tego typu obiektów w Europie, zachwycający zarówno turystów, jak i miłośników botaniki.
W Parku Szczytnickim nie brakuje także historycznych perełek – wśród nich znajduje się stary drewniany kościółek, który przyciąga nie tylko swoją architekturą, ale też klimatem dawnych czasów. Więcej o nim można przeczytać na grupie: Kościół w Parku Szczytnickim.
Park zajmuje powierzchnię około 100 hektarów i rozciąga się na wschodnim brzegu Starej Odry. Znajduje się tu około 400 gatunków drzew i krzewów, co czyni go prawdziwym rajem dla miłośników przyrody, spacerów i fotografii. Spacer po Parku Szczytnickim to podróż przez historię Wrocławia – od romantycznych alejek, przez egzotyczne ogrody, aż po ślady dawnych wydarzeń i atrakcji, które nadawały temu miejscu wyjątkowy charakter.
21 komentarzy
Comments are closed.