Borów Wielki to malownicza wieś położona w województwie lubuskim, w powiecie nowosolskim, w gminie Nowe Miasteczko. W zachodniej części miejscowości, niedaleko wyjazdu na drogę Kożuchów–Szprotawa, znajduje się zespół pałacowy, będący świadectwem burzliwej historii regionu.
Już od XIV wieku aż do 1716 roku majątek należał do rodu von Unruh. W drugiej połowie XVI wieku pałacem władał Joachim Abraham Unruh, któremu przypisuje się wzniesienie pierwotnej rezydencji. W kolejnych stuleciach rezydencja zmieniała właścicieli, a każdy z nich pozostawiał w pałacu swój ślad.
Szczególnie istotnym okresem była pierwsza połowa XIX wieku – w latach 1833–1846 właścicielem został Konstantin Neumann, który wzniósł większość zabudowy gospodarczej. Jego potomek, Friedrich Heinrich Neumann, przeprowadził rozbudowę barokowego dworu, nadając mu obecny kształt. Pałac pozostawał w rękach tej rodziny aż do 1945 roku.
Po zakończeniu II wojny światowej obiekt przeszedł szereg dynamicznych przekształceń. Do 1956 roku funkcjonował tu Ośrodek Szkolenia Traktorzystów, następnie w latach 1961–1967 pełnił rolę więzienia dla kobiet. Krótko, w latach 1967–1969, mieściła się w nim szkoła, a potem pałac był administrowany przez Państwowe Gospodarstwo Rolne (PGR). W połowie lat 90. obiekt przeszedł w ręce prywatne, a obecny właściciel przeprowadził remont dachu. Na ten moment w pałacu nie są prowadzone żadne prace konserwatorskie.
Pałac w Borowie Wielkim, mimo trudnej historii i licznych przekształceń, zachowuje swój historyczny urok i pozostaje ważnym punktem kulturowym regionu. Warto podkreślić jego potencjał – zarówno jako zabytku architektury, jak i miejsca, które mogłoby pełnić funkcje kulturalne lub edukacyjne w przyszłości.
