Mało kto spodziewa się, że w środkowej Polsce, w województwie łódzkim, można natknąć się na obszar o charakterze górskim. A jednak istnieje tu pasmo zwane Górami Przedborskimi (lub Przedborsko-Małogoskimi), będące naturalnym przedłużeniem Gór Świętokrzyskich. Rozciąga się ono na długości około 50 km i stanowi interesujący przykład tzw. „starych gór”, silnie już wyrównanych przez procesy erozyjne.
Choć nazwa sugeruje górskie krajobrazy, w rzeczywistości mamy do czynienia z łagodnymi wzniesieniami, które rzadko przekraczają 300 m n.p.m. Najwyższy punkt, Sabianów, osiąga 353 m n.p.m., natomiast popularna Fajna Ryba (347 m n.p.m.) zaliczana jest do Korony Gór Świętokrzyskich, co nadaje temu miejscu dodatkowego znaczenia dla miłośników odznak i górskich wyzwań.
Góry Przedborskie leżą na pograniczu województwa łódzkiego i świętokrzyskiego. Od północy przechodzą w Wzgórza Opoczyńskie, a od południa graniczą z Niecką Włoszczowską. Cały układ wzniesień rozciąga się od Przedborza w kierunku południowo-wschodnim aż po dolinę Białej Nidy i Łososiny. Obszar ten zajmuje około 240 km², co czyni go niewielkim, ale bardzo zróżnicowanym przyrodniczo fragmentem kraju.
Większość szczytów jest porośnięta lasami, które tworzą spokojny, momentami wręcz dziki krajobraz. To właśnie w nich ukryte są rezerwaty przyrody o dużej wartości przyrodniczej i krajobrazowej — miejsca, które zdecydowanie zasługują na bliższe poznanie. Co istotne, teren ten pozostaje wciąż mało turystycznie „przeeksploatowany”, dzięki czemu można tu znaleźć ciszę i autentyczny kontakt z naturą.
W praktyce Góry Przedborskie są świetnym przykładem tego, że „górskość” nie zawsze musi oznaczać wysokie szczyty i spektakularne urwiska. Czasem to właśnie łagodne wzniesienia, mozaika lasów i dolin oraz brak tłumów tworzą przestrzeń idealną na spokojne wędrówki i odkrywanie mniej oczywistych zakątków Polski.
