Na Podlasiu, tam gdzie asfalt powoli ustępuje miejsca piaszczystym drogom, w powiecie siemiatyckim leży niewielka wieś Sobiatyno. W jej spokojnym, nieco zapomnianym zakątku stoi piękna drewniana cerkiew Świętych Apostołów Piotra i Pawła. To cerkiew cmentarna, a zarazem jedna z najstarszych prawosławnych świątyń w Polsce. Jej początki sięgają najprawdopodobniej 1672 roku — przynajmniej z tego okresu pochodzą pierwsze zachowane wzmianki pisemne.
Świątynia została wzniesiona w konstrukcji wieńcowej na planie prostokąta, co jest charakterystyczne dla dawnego drewnianego budownictwa sakralnego Podlasia. Całość przykrywa dwuspadowy dach kryty gontem, nad którym wznosi się niewielka wieżyczka zwieńczona cebulastym hełmem — elementem tak typowym dla architektury prawosławnej. Nad przedsionkiem znajduje się czworoboczna dzwonnica mieszcząca cztery dzwony. Ona również zakończona jest smukłą wieżyczką z małym cebulastym hełmem, który dodaje bryle lekkości i podkreśla jej sakralny charakter.
Wnętrze cerkwi kryje ikonostas znacznie młodszy od samej budowli — pochodzi on z XX wieku. Mimo to w świątyni zachowało się kilka cennych, starszych ikon. Najstarsza z nich, przedstawiająca Chrystusa Pantokratora, datowana jest na XVIII wiek i stanowi wyjątkowe świadectwo duchowej oraz artystycznej tradycji regionu.
Choć cerkiew w Sobiatynie nie jest wielka ani bogato zdobiona, jej urok tkwi w prostocie i autentyczności. Otoczona starym cmentarzem i podlaską przyrodą, od ponad trzech stuleci pozostaje cichym świadkiem historii miejscowej społeczności, przypominając o wielokulturowym dziedzictwie tej części Polski.
