Na Podlasiu, na Wysoczyźnie Drohiczyńskiej, w malowniczym zakolu Bugu, położony jest Mielnik – niewielka miejscowość o wyjątkowym klimacie i bogatej historii. To miejsce, które zdecydowanie warto odwiedzić, nie tylko ze względu na interesujące zabytki, lecz także na rozległe panoramy i spokojny, niemal sielski krajobraz wschodniego pogranicza Polski.
W samym centrum wsi znajduje się cerkiew Narodzenia Najświętszej Maryi Panny, jedna z nielicznych świątyń tego regionu wzniesionych pierwotnie w stylu klasycystycznym. Historia cerkwi sięga XVI wieku – pierwsza, drewniana świątynia powstała tu w 1551 roku. Kolejna, istniejąca od 1646 roku, pełniła funkcję cerkwi unickiej. Obie jednak uległy zniszczeniu w wyniku pożarów. Obecny budynek wzniesiono w latach 1821–1823, a od 1839 roku świątynia należy do Kościoła prawosławnego. W wyniku przebudowy przeprowadzonej w latach 1907–1910 cerkiew zyskała cechy stylu rusko-bizantyjskiego, które do dziś nadają jej charakterystyczny wygląd.
Pomimo kolejnych zmian architektonicznych obiekt zachował oryginalny układ wnętrza oraz podziały elewacji. Cerkiew wzniesiono na planie prostokąta jako budowlę trójdzielną, z wyraźnie wyodrębnioną wieżą zwieńczoną ostrosłupowym, ośmiobocznym hełmem. Centralną część bryły zdobi pięć niewielkich wieżyczek nakrytych cebulastymi kopułami, które przyciągają uwagę i podkreślają sakralny charakter świątyni. W jej wnętrzu znajduje się szczególnie ceniona przez wiernych ikona Matki Bożej Orantki, uznawana za cudowną i datowana na przełom XVIII i XIX wieku.
Mielnik i jego cerkiew to nie tylko zabytek architektury sakralnej, ale również ważne świadectwo wielokulturowej historii Podlasia. Wizyta w tym miejscu pozwala lepiej zrozumieć duchowe i historyczne dziedzictwo regionu, a jednocześnie daje okazję do chwili refleksji w otoczeniu wyjątkowej przyrody.
