Tak określano niegdyś rogatki miejskich fortyfikacji zlokalizowane u zbiegu ulic gen. Romualda Traugutta i Tadeusza Kościuszki. Współcześnie w tym miejscu znajduje się przejście podziemne, zrealizowane w latach 1975–1977 w trakcie budowy trasy W-Z. To właśnie wtedy natrafiono na relikty fundamentów Bramy Oławskiej. Niestety znaczna ich część uległa zniszczeniu podczas prac budowlanych, jednak fragmenty udało się zachować i wkomponować w strukturę przejścia. Dziś można je zobaczyć, przechodząc podziemnym korytarzem, a przy jednym z wejść ustawiono makietę prezentującą dawny wygląd tej części miejskich umocnień.
Brama Oławska została wzniesiona na początku drugiej połowy XIII wieku jako element wewnętrznego pierścienia fortyfikacji miasta. Wraz z barbakanem i bastejami stanowiła istotny komponent systemu obronnego, który przez stulecia skutecznie spełniał swoją funkcję. Przetrwała nawet oblężenie miasta przez wojska napoleońskie w 1806 roku, co świadczy o jej solidnej konstrukcji i strategicznym znaczeniu. Paradoksalnie jednak jej kres nastąpił już rok później — po zdobyciu miasta przez Francuzów została rozebrana.
Dziś miejsce to ma zupełnie inny charakter, ale zachowane fragmenty fundamentów i makieta pełnią ważną rolę edukacyjną. Przypominają, jak istotnym elementem krajobrazu miasta były niegdyś fortyfikacje oraz jak dynamicznie zmienia się przestrzeń miejska, w której kolejne warstwy historii nakładają się na siebie.
