Kościół rzymskokatolicki w Supraślu powstał w latach 1861–1863, a jego budowa była procesem długim i pełnym przeciwności. Przez wiele lat władze carskie odmawiały zgody na wzniesienie świątyni tego obrządku, dlatego miejscowi katolicy zmuszeni byli korzystać z kaplicy klasztoru Bazylianów, dzieląc ją z unitami. Dopiero po licznych staraniach i zabiegach administracyjnych uzyskano pozwolenie na budowę. Gdy jednak kościół został ukończony, wybuch powstania styczniowego sprawił, że represyjne władze carskie zakazały jego użytkowania. Zakaz ten cofnięto dopiero po interwencji wielu wpływowych i znaczących osób.
Świątynię wzniesiono na planie prostokąta jako budowlę jednonawową. Początkowo była ona bardzo skromna – nie posiadała wieży, kruchty, zakrystii ani chóru. Elementy te dobudowano dopiero na początku XX wieku, w latach 1902–1903, nadając kościołowi pełniejszą i bardziej reprezentacyjną formę architektoniczną.
Obecnie kościół w Supraślu reprezentuje styl neobarokowy i należy do dekanatu Wasilków archidiecezji białostockiej. Jego historia stanowi wyraźne świadectwo wytrwałości lokalnej społeczności katolickiej, która mimo trudnych realiów politycznych i religijnych potrafiła doprowadzić do powstania własnej świątyni, będącej dziś ważnym elementem dziedzictwa kulturowego i duchowego miasta.
