W województwie dolnośląskim, w Komorowicach w powiecie strzelińskim, w 1529 roku wzniesiono dwór dla Melchiora Hirscha von Kaltenbrunna. Kilka dekad później, w 1566 roku, obiekt został rozbudowany o wschodnie skrzydło, a cztery lata później dobudowano skrzydło zachodnie, tworząc w ten sposób harmonijną rezydencję o renesansowym charakterze.
W 1700 roku pałac przeszedł kolejną przebudowę, w czasie której wnętrza wzbogacono o korytarze z arkadami, nadając obiektowi bardziej reprezentacyjny wygląd. W drugiej połowie XIX wieku pałac został przekształcony w stylu francuskiego neobaroku, co dodało mu elegancji i nowoczesnego wówczas charakteru. Warto wspomnieć, że w pałacu znajdował się niezwykły gabinet hebanowy z XVII wieku, ozdobiony elementami z kości słoniowej, który pierwotnie przywieziono tu z pałacu w Szczodrem – był to prawdziwy klejnot ówczesnego rzemiosła artystycznego.
Po II wojnie światowej pałac wraz z folwarkiem został znacjonalizowany i mieścił się tu Ośrodek Szkoleniowy Hodowców Owiec. W tym okresie przeprowadzono kilka napraw i remontów, jednak większość oryginalnego wyposażenia pałacu zaginęła. Zachowały się jedynie niektóre renesansowe detale i zdobienia, które pozwalają choć częściowo odtworzyć dawny charakter wnętrz.
Po upadku ustroju socjalistycznego obiekt przez kilka lat stał opuszczony, aż w końcu przeszedł w ręce prywatnej spółki. Obecnie pałac znajduje się w stosunkowo dobrym stanie, choć zabudowania folwarczne wymagają pilnej renowacji. Z zewnątrz obiekt jest ogólnodostępny, co umożliwia swobodne obejrzenie zabytku z każdej strony. Spacer wokół pałacu pozwala docenić zarówno jego historyczny charakter, jak i otaczający krajobraz dolnośląskiej wsi, w którym splatają się elementy renesansu, baroku i neobaroku.
